Burgemeester van Mechelen, Vlaams volksvertegenwoordiger en Fractieleider Vlaams Parlement

Toespraak nieuwjaarsreceptie VOKA 17/01/2017

 

Op 17 januari 2017 gaf ik een toespraak op de nieuwjaarsreceptie van VOKA in het congrescentrum Lamot te Mechelen.

Hieronder kan u mijn toespraak lezen:

 

Dames en heren,

 

We leven in moeilijke tijden. Brexit, Trump, Putin, Erdogan, terrorisme. Mechelen lijkt in deze onzekere tijden een eiland van stabiliteit en optimisme. Natuurlijk zijn we geen paradijs. We hebben ons deel van de zorgen en problemen. Er is ook hier miserie. Maar toch, de grondstroom is overduidelijk positief. Tegen de stroom in. Dat is de verdienste van ons allen.

 

Omdat we niet polariseren maar verbinden.
Omdat we niet allen over problemen praten maar ook met oplossingen komen.
Maar vooral omdat we samen zorgen voor vooruitgang.

 

Mechelen is er ongelooflijk op vooruit gegaan. Die vooruitgang, daar zorgen we samen voor. En die vooruitgang komt iedereen ten goede. Een vooruitgang die steeds meer bewondering afdwingt. Alleen al in het voorbije jaar kwamen meer dan tien steden en gemeenten naar Mechelen om te leren van onze aanpak: Oostende, Leuven, Kortrijk, Tienen, Roeselare, Sint-Pieters-Leeuw, Hoeilaart, Herent, Beerse en zelfs Brussel. We haalden niet minder dan 10 prestigieuze prijzen op tal van domeinen: van digitalisering over klantvriendelijkheid, openbare ruimte en armoedebestrijding. En hoewel het jaar nog maar net is ingezet zijn we opnieuw genomineerd voor tal van erkenningen. Onze stad heeft dankzij u allen – en ik wik mijn woorden – een opvallende metamorfose ondergaan.

 

Qua veiligheid. Wie zou in 2000 durven gezegd hebben dat Mechelen met zijn veiligheidsbeleid het rolmodel zou worden voor heel Vlaanderen? Qua ondernemerschap. Wie had toen geloofd dat de Financial Times ons bij de top Tien van de meest toekomstgerichte en ondernemende Europese centrumsteden zou plaatsen? Op sociaal vlak. Wie zou geloofd hebben dat we de enige stad in Vlaanderen zouden worden waar kinderarmoede daalt? Inzake samenleven. Wie had 15 jaar gedacht dat we gingen uitgroeien tot internationale voorbeeld inzake diversiteitsbeleid? Vorig jaar zei hier nog iemand lachend tegen mij: als we in de New York Times staan, dan pas tellen we mee. Wel, op 3 december was het zover. Een volledige pagina over het Mechelse succesverhaal. Nooit was er zoveel internationale bewondering voor onze stad, voor onze aanpak. Het Spaanse El Païs, het Franse Le monde, de Duitse Die Zeitung, de Britse BBC, het Amerikaanse CNN, het Arabische Al Jazeera. Zelfs een Chinese TV-zender en een Japanse landelijke krant kwamen naar hier. En die belangstelling neemt alleen maar toe. Met deze week nog kwam de Duitse TV-zenders ADR én RTL langs, de Suddeutsche Zeiting en ga zo maar door. De Duitse Bundespresident kwam op staatsbezoek onze aanpak bekijken, onze deradicaliseringsambtenaar is door de Amerikaanse regering uitgenodigd om in de VS ons beleid uiteen te zetten en gisteren nog liet de deelstaat Noordrijn-Westfalen weten dat ze met een officiële delegatie naar Mechelen komt om het Mechelse model inzake integratie te bestuderen.

 

Inzake cultuur. Wie had ooit gedacht dat het wereldberoemde Royal de Luxe op 3 maart gedurende drie weken maar liefst 20 voorstelling zal geven op onze grote markt in het kader van Op.Recht.Mechelen? Een voorstelling speciaal voor onze stad geregisseerd. Over recht en rechtvaardigheid ? Nooit eerder wilden ze naar een stad van onze omvang afzakken, maar voor ons willen ze drie weken blijven! Qua investeren. Welke stad bouwt tegelijk een nieuw ziekenhuis, een nieuw spoorwegstation, een nieuw museum, brandweerkazerne, politiecommissariaat, erfgoeddepot, rustoord, bibliotheek, drie nieuwe ondergrondse parking en twee nieuwe parken. Zonder rechtsprocedures, zonder vertragingen. Waar vind je een stad met zo een dynamiek. Qua organisatie. Als Mechelen vandaag in de allerlaatste ronde zit met nog maar vijf finalisten voor Best Mayor of the World, dan is dat een verdienste van u allen. Als we deze middag nog vernamen dat we finalist zijn voor beste overheidsorganisatie van het jaar bij Ernst&Young, Trends en De Tijd, dan vraag ik u wie had dat voor waar aangenomen 10-15 jaar geleden.

 

Wie dat alles in 2000 had gezegd, had men weggehoond. Uitgelachen. Misschien zelfs opgesloten. Maar het is niettemin allemaal gelukt. Wij samen, u Mechelaars, u doet dat. Die dynamiek, die vooruitgang zorgt voor enthousiasme. Voor vertrouwen. Voor geloof in de toekomst. Het is de suiker tegen maatschappelijke verzuring. In Mechelen ziet de brede middenklasse dat ze erop vooruitgaat. Materieel en immaterieel. En tegelijk laten we niemand uit de boot vallen. Laten we niemand achter, niemand los.

 

Als de werkloosheid vorig jaar met 4,1 procent daalde dan is dat goed nieuws. Want dat betekent meer kansen op welvaart voor iedereen. Als op 15 jaar tijd we maar liefst een derde meer zelfstandigen tellen, dan zegt dat iets over onze toegenomen ondernemingszin. Als het jobaanbod hier sterker stijgt dan in andere steden, dan geeft dat perspectief. Die economische dynamiek moeten we verder zetten. Daarom verlagen we in 2017 voor de vijfde keer op rij de belastingen op onroerende voorheffing. Goed voor de ondernemingen, goed voor mensen die een betaalbare woning zoeken. Als we dit jaar de lokale bedrijfsbelasting afschaffen voor kleine zelfstandigen dan is dat een aansporing tot meer ondernemen. Als we opnieuw meer dan 50 miljoen euro investeren dan betekent dit dat Mechelen koers houdt. Niet voor niets groeide onze stad vorig jaar qua inwoners meer dan ooit voordien in de laatste 100 jaar. Er kwamen maar liefst 1376 mensen bij, zowat de hele bevolking van Walem.

 

Beste stadsgenoten. Vlaanderen kijkt naar ons. En ja, zelfs het buitenland begint ons te kennen. Dat is het werk van 86.000 Mechelaars. Dat is uw verdienste. Een stad die boven zichzelf uitgroeit. Dankzij onze ondernemers, onze ambtenaren, onze leerkrachten, onze ouders, onze hulpverleners, onze werknemers, arbeiders en zelfstandigen, onze verenigingen. Dankzij onze jeugd in al zijn kleuren. In moeilijke tijden maken we het verschil. Dat moeten we vasthouden. Het mag ons niet zelfgenoegzaam maken, we mogen niet op onze lauweren rusten. De buit is niet binnen. Maar we kunnen het mooiste zijn wat een stad kan ambiëren. Een baken van hoop, een inspiratiebron. Dat waren we ooit, 400 jaar geleden. Met de Grote Raad, in de tijd van Margaretha van Oostenrijk. Een stad van rechtvaardigheid en menselijkheid. Dat kunnen we opnieuw zijn. Als we dat samen willen. Het schepencollege rekent daarbij op u. In fide constans. In trouwe vast.

 

Download hier de volledige tekst.